Geen categorie

Symboolpolitiek

Pakweg 25 jaar geleden werd een kennis van mij uitgenodigd door het bestuur van de Haagsche Voetbalbond om een tekst te maken voor een folder die een bijdrage moest leveren om de verruwing van het jeugdvoetbal tegen te gaan.

Hij vertelde mij over het bijzondere gesprek met drie bondsbonzen. Over de inhoud waren ze het snel eens, die nam mijn kennis voor zijn rekening. Om een uur of elf, na twee koppen koffie kwam de sherry op tafel en toen een van de bonzen even afhaakte voor een sanitaire stop, vertrouwde een van de andere bonzen hem toe dat hij hem de tekst moest toesturen als die klaar was, want zijn collega zou er alleen maar valse sier mee gaan maken, zo vermoedde hij.
Tien minuten laten ging de andere bons zijn blaas legen en vervolgens, u raadt het, adviseerde zijn collega-bons mijn kennis de tekst naar hém toe te sturen, want, zijn collega zou er best wel eens misbruik van kunnen maken.

De tekst is er gekomen. Hij heeft hem gestuurd aan de derde aanwezige bons, hij had immers niks over zijn collegae te roddelen en maakte op mijn kennis ook de meest betrouwbare indruk. Hij oogstte lof voor de tekst, die overigens niets heeft bijgedragen aan het terugdringen van de verruwing in het jeugdvoetbal, getuige het feit dat vorig weekeind een 41-jarige hobby-grensrechter letterlijk het leven uit geschopt werd.

Is dat vreemd? Neen! Voetbalbonzen zijn immers net doorsnee politici. Het gaat ze niet om het nobele spel, maar het gaat ze om eigen roem en glorie. Wie komt er bij Pauw en Witteman aan tafel. Wie mag goede sier maken met een tekst voor een folder. In de dertig jaar na het verschijnen van mijn folder is er niets veranderd. Alles en iedereen verdringt zich nu voor camera’s en microfoons om maar te laten weten hoe erg het allemaal wel niet is. Zelfs Blatter, de president met de diepe steekzakken in zijn kostuum verwaardigt zich aandacht te besteden aan het afgrijselijke voorval. Peter R. de Vries lult nog een meter of tien verder uit zijn nek en uiteindelijk leidt het afschuwelijke voorval tot de meest flagrante vorm van symboolpolitiek.

Het amateurvoetbal wordt komend weekeind afgekeurd. Neen, het betaalde voetbal natuurlijk niet, want dat gaat teveel in de papieren lopen. De over het paard getilde profs moeten een minuut stilstaan voordat hun wedstrijd in gang wordt gefloten. Intussen weten ze het bij de KNVB niet meer. Iedereen wordt uitgenodigd om mee te komen praten over een oplossing van het afgrijselijke probleem. Wedden dat na een half jaar van praten, overleggen en vooral belangrijk doen er geen ene lazerusklap verandert. Na de zoveelste persconferentie drinken we een glas, doen we een plas en laten we alles zoals het was.

Om het probleem echt aan te pakken moet er aangepakt worden. Moet Jeugdzorg opgeheven worden, moet de goed gedoceerde pedagogische optater in ere worden hersteld en moet de orde van advocaten met meer dan driekwart worden gereduceerd om de kleine, maar keiharde en bijkans criminele kern van het probleem, zonder mededogen aan te pakken. Misschien dat voetbal dan ooit weer eens Koning Voetbal wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *