Geen categorie

HET WOORD “GONDEL” HEEFT VOOR ALTIJD EEN BIJSMAAK

Al sinds het millenium jaar 2000, reis ik meerdere malen per jaar naar Venetie.

Prachtige stad, een openluchtmuseum…ongekend…

Samen met mijn dochter hielden we moeder/dochter week en bezochten we het prachtige bal van mijn lieve vriendin Antonia Sautter, Het :  “Il Ballo Del Doge”.

De kostuums voor dit prachtige bal had ik zelf gemaakt, zoals ik altijd alles zelf ontwerp en maak. Van kostuums tot hoed, van schoen tot sieraad. Alles tot in perfectie…

Aangekomen in de stad was de gondel toch het eerste dat we zo prachtig vonden…allemaal door elkaar over het water van de Lagune en de smalle kanaaltjes, met hier en daar gezang…

Bruggetjes te over, met als toppunt: “De Brug der Zuchten”.

Thuisgekomen van weer een prachtige reis met vele verrassingen, bedacht ik dat we in Delft ook gondels moesten hebben..Delfts Blauwe gondels dan…ik zou ze beschilderen…. langzaam bouwde ik mijn ideeen uit en begon mijn ATELIERGALA aan de Wijnhaven.

Helaas werd ik heel ziek en ging een van mijn beste vriendinnen er met mijn plannen en ideeen vandoor..

Een illusie armer, maar een ervaring rijker….

Jammer genoeg weet ik dus heel goed hoe het voelt om bedonderd te worden.. en daarom begrijp Ik Martin Stoelinga ook zo goed…

De volgende keer dat ik weer uit mijn zo geliefd Venetie kwam, dacht ik toch eens die Italiaan te bellen met mijn idee om gondels door de grachten te laten varen… en zo gedacht..zo gedaan!

Salvatore vond het een heel goed idee en zou eens kijken hoe hij dat kon aanpakken..verder liet ik het los. Je kunt niet alles doen…

Op een avond, terugkerend uit het wonderschone Venetie en op mijn weg naar de Oude Delft, naar huis, zag ik tot mijn stomme verbazing een gondel door de gracht varen..ik dacht eerst even dat ik het niet goed zag…

Toch gelukt dacht ik nog..niet wetende wat er allemaal van zou komen…

De Gondelaffaire, een affaire met alleen maar verliezers..

Een affaire zo groot, dat  tot de Hoge Raad gegaan moest worden… en dan nu….

Een zogenaamd einde aan de Gondelaffaire, een gondel met een luchtje en dan niet van het water van het Canal Grande…

Gisteravond 4 april 2013, een extra raadsvergadering aangaande een voor overeenkomst inzake genoegdoening voor Martin Stoelinga. Een man die misschien voor een aantal niet aan het beeld van een serieus raadslid voldoet, maar wel gekozen door bewoners van onze stad. Een man die de draak kan steken met alles wat gevestigde orde is.. Eentje van het kaliber weldoener. Een van breng me je zorgen en ik los ze met je op…

Altijd klaargestaan voor mensen in de problemen. Mensen die nergens anders terecht konden. Mensen die overal een dichte deur vonden of die juist voor hen werd dicht geslagen…

Deze kleine grote man, die sommigen doet huiveren, maar die ook op handen word gedragen, de Robin Hood van de Delftse Gemeenteraad.

Nimmer zou ik gedacht hebben dat ik op deze brug der zuchten, heel wat zuchten zou slaken, denkend aan Delft. Dat die prachtige gondels, nog eens tot een affaire in Delft zouden leiden…

Een echte Gondelaffaire nog wel!

Jolanda Gaal

 

Eén reactie

  • Avatar

    Martin

    Je bent in vorm Gisteravond een grandioos pleidooi,
    En nu dit stuk Jolanda, Ik hoop een ritje te maken met jouw en natuurlijk mijn eigen Betty door de Delftse wateren. Doei!!!!! naar de volgende stappen om Delft weer te plaatsen waar het hoort. In de top 10 Misschien kunnen wij pas starten met deze plannen in 2014 als wij met veel zetels uit de boot stappen. Groet je maatje Martin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *