Keuzes! STIP kiest voor:

STIP roept op sociale media dat zij “meer sport in de openbare ruimte” willen en laat zich graag zien terwijl ze door de stad hardlopen.
Mooie beelden, sympathieke boodschap. Sport verbindt, sport is gezond, sport hoort bij een levendige stad. Maar wie kijkt naar hun plannen rond de Rotterdamseweg ziet een fundamentele tegenstrijdigheid tussen woorden en daden.
Aan de Rotterdamseweg liggen sportvelden waar verenigingen als Hudito, Fortuna en Thor actief zijn. Dat zijn geen lege grasstroken die toevallig beschikbaar zijn, maar plekken waar honderden sporters, van jeugd tot senioren, wekelijks trainen, wedstrijden spelen en samenkomen.
Het zijn sociale ankerpunten in de stad. Juist op die sportgrond wil STIP studentenwoningen realiseren. Dat betekent minder ruimte voor georganiseerde sport, extra druk op al volle sportparken en minder plek voor jeugd- en breedtesport in de directe omgeving.
Wie sportvelden opoffert voor woningbouw maakt een duidelijke politieke keuze. Woningbouw is belangrijk, maar ruimte is schaars en elke vierkante meter kan maar één keer worden gebruikt.
Als bestaande sportvoorzieningen verdwijnen, is dat geen uitbreiding van sport in de openbare ruimte maar een inkrimping ervan. Het idee dat je enerzijds pleit voor meer sportmogelijkheden en anderzijds bestaande sportlocaties bebouwt, schuurt. Dat is geen detail in de marge, maar raakt de kern van geloofwaardig beleid.
Sportbeleid gaat niet over een rondje hardlopen voor de camera. Het gaat over structurele keuzes: bescherm je bestaande sportvelden, investeer je in groeiende verenigingen, geef je jongeren daadwerkelijk ruimte om te bewegen en zorg je dat sport laagdrempelig en dichtbij huis blijft?
In een stad waar verenigingen kampen met wachtlijsten en de druk op voorzieningen toeneemt, is het schrappen van sportgrond geen neutrale ingreep. Het heeft directe gevolgen voor de sportcapaciteit en voor de toegankelijkheid van sport voor nieuwe generaties.
Als STIP werkelijk meer sport in de openbare ruimte wil, dan begint dat met het beschermen van de ruimte die er al is.
Dat betekent minimaal volwaardige compensatie voor iedere meter sportgrond die verdwijnt en duidelijke garanties dat verenigingen niet de rekening betalen van ruimtelijke keuzes. Zonder die harde waarborgen blijven de woorden over sport vooral goed klinkende slogans, terwijl in de praktijk de ruimte om te sporten juist kleiner wordt.
Sport verdient meer dan mooie campagnes; sport verdient concrete bescherming en consequente keuzes
Samen Sterk!
Onafhankelijk Delft
Raadslid,
Liedewei Timmermans

