Mirjam’s verhalen, over en met mens en dier in de stad Delft.
Mirjam’s verhalen
Hoihoi stadsgenoten 🍀
Zoals beloofd is hier dan de eerste column van mij, Mirjam, voor Onafhankelijk Delft.
Gewoon elke week een lekkere luchtige belevenis uit de stad.
Over belevenis gesproken; ik liep laatst bij de So-Low om nog wat artikelen te kopen voor een avondje carnaval.
Bij de kassa aangekomen kon ik het niet laten om tegen de caissière te zeggen dat ik een bepaald artikel wel iets minder van kwaliteit vond, maar ook dat de prijs behoorlijk was gestegen, waarop de caissière mij wel gelijk gaf, maar dat zij er niets aan kon doen.
Vervolgens zei ik dat ik het artikel tóch wilde hebben en lachend zei ik er achteraan dat ik het nodig had voor een carnavalsavond, dus dat het dan ook eigenlijk niet uitmaakte wat het kost.
Er stonden ook twee dames achter mij en één van de dames zei giechelend: “meid, je bent je ei kwijt en jij kunt vanavond lekker carnaval vieren”. Haar volgende vraag was een beetje verontwaardigd: “Vieren ze hier ook carnaval dan?”. “Natuurlijk vieren we hier in Delft carnaval, dan wordt Delft omdoopt tot Kabbelgat”, zei ik tegen die mevrouw en ik wenste de caissière én de twee dames een fijn weekend en liep de winkel uit, richting mijn fiets die recht tegenover de winkel stond.
Mijn boodschappen in de fietstas gedaan, fiets van het slot en klaar om weer naar huis te gaan.
Plots staan de twee dames achter mij en stelden zich voor als Hermien en Ans uit Brabant. Zij hadden een weekendje uit geboekt naar Delft om er even tussenuit te zijn en alle mooie stukjes te bekijken die Delft te bieden heeft…..maar toen begon het:
wij liepen al te bedenken en te zoeken wat er vanavond te beleven valt in Delft en wij hoorden jou over een carnavalsavond. Waar en hoelaat begint dat.. en kunnen wij daar ook naar toe?
Uiteraard moest ik even lachen, stelde mijzelf ook netjes voor en legde uit dat het een thema-avond (kikkeravond) betrof en dat carnaval wel degelijk een begrip is in Delft. Nou, dát wilde zij dan ook wel meemaken natuurlijk (als Brabanders zijnde😜).
Ze vroegen mij het hemd van het lijf:
mogen wij daar ook naar binnen,wat moeten we aan, waar is het, hoelaat?
Geprobeerd om uit te leggen waarom het was heb ik weer even mijn fiets op slot gezet en vroeg de dames een stukje mee te lopen zodat ik ze kon laten zien waar de avond plaats ging vinden.
Hermien en Ans waren dol-enthousiast en zeiden dat ik ze wel zou zien die avond. Mijn telefoonnummer gegeven zodat ze mij konden bellen als er vragen waren of als zij de weg kwijt zouden raken.
De avond begon en ik vertelde mijn verhaal aan mijn conventgenoten, die er ook hartelijk om moesten lachen.
Het was rond een uur of negen toen ik even naar buiten liep om een sigaretje te roken (ja, ik weet dat het niet goed is, maar ik drink niet, haha) en even te kletsen met een paar kennissen.
Vijf minuten later zie ik in mijn ooghoek iets groens en ik kijk die rechtuit en ja hoor….daar stonden Ans en Hermien met allebei een rok van groene ballonnen en we begroeten elkaar hartelijk waarna ik ze mee naar binnen nam.
Eenmaal binnen loodste ik ze mee naar “onze” statafel en stelde Ans en Hermien voor aan de rest.
Tussen de polonaises door even een praatje en de dames vermaakten zich kostelijk, werden door de DJ welkom geheten in het Kabbelgat en zij werden omhangen met speldjes, pins en onderscheidingen.
De avond kwam ten einde en Ans en Hermien vertelden dat zij de avond van hun leven hadden gehad en dat zij nooit hadden verwacht dat het carnaval in Delft zó “keigaaf” was.
Zo’n saamhorigheid, één grote familie en super gezellig. Heel anders dan bij hen waar iedereen voor zich carnaval viert.
Na een geweldig gezellige avond, een hoop knuffels en bedankjes ging iedereen weer terug naar huis, maar niet voordat er vriendschapsverzoekjes voor facebook werden gedaan.
Het contact met Ans en Hermien is er nog steeds en wij in Delft hebben mooi maar even een stempel gedrukt in Brabant dat ze ook boven de rivieren weten wat carnaval vieren is, Delft staat op de kaart🥳
Misschien zie ik je tijdens de aankomende carnaval bij de optocht op 14 februari…Alaaf! En tot de volgende column, groetjes Mirjam Breedijk
